Recensie

‘Er ontspint zich iets als minimal music in fonemen. Razendsnel en glashelder spoedt zich Davin door klinkers en consonanten. Ze goochelt met astmatisch gierende inademingen, vervaarlijk rollende r’s, priemende t’s. In het Scherzo gonst, briest, beiert ze dat het een aard heeft, koert en tsjilpt en gromt ze binnen de onverbiddelijke sonatestructuur. Tel voor tel speelt ze de overrompelende emoties waar ze op dat moment boven staat. Behendig schikt ze ontsnappende bh-bandjes bij het groteske dansje, dat anderzijds weer dikke kousen in zwarte schoenen onthult. Hoewel allesbehalve humorloos blijft de beladenheid van haar act bloedstollend. Snuivend gegniffel uit het publiek valt amper te plaatsen, of het moest van zenuwen zijn. Want zelfs de koddig uitgebeelde desoriëntatie aan het slot – tijdens het opnoemen van het alfabet – is hartverscheurend.’
Margaretha Coornstra, Zwolse Courant